• Grigoris Grigoras

O Νικόλας Παπαδόπουλος ανακρίνεται από τις mpasketologies…

Ο νεαρότερος προπονητής που στέφθηκε πρωταθλητής, πέρασε επιτυχώς από την ανάκριση μας και σήμερα θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξης του Νικόλα Παπαδόπουλου, μόνο στις Mpasketologies. – Νικόλα καταρχήν συγχαρητήρια για τον πρώτο σου τίτλο ως προπονητής.

Ευχαριστώ πολύ φίλε. Είναι όντως πολύ ξεχωριστή στιγμή για εμένα.

– Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις, αλλά είσαι ο μικρότερος σε ηλικία προπονητής που κατακτά τίτλο, αφού μόλις στα 33 σου, έχεις στεφθεί πρωταθλητής.

Ναι το γνωρίζω αυτό φίλε, αλλά δεν παίζει ρόλο η ηλικία. Η αλήθεια είναι ότι πάντα μου άρεσε η προπονητική, αφού από μικρός ήμουν άρρωστος με το μπάσκετ. Για παράδειγμα, τον καιρό που ήμουν μικρός, πρώτα έβλεπα τον Άρη του Γκάλη, που μεσουρανούσε, και μετά πήγαινα για ύπνο. Και σκέψου όλα αυτά, όταν ακόμη ήμουν πιτσιρικάς. Μετά ξεκίνησα να βλέπω Ευρωλίγκα, την Εθνική, γενικά. Πάντα είχα μέσα στο αίμα μου την προπονητική. Ακόμα και τον καιρό που ήμουν παίκτης, έβλεπα τα πάντα μέσα στο γήπεδο σαν προπονητής.

– Την προπονητική σου καριέρα την ξεκίνησες στον Αχιλλέα. Πόσων χρονών ήσουν τότε και πως προέκυψε αυτό;

Λίγο πριν κλείσω 28 χρονών. Ήταν την εποχή που ο Αχιλλέας δεν πήγαινε καλά, είχαμε διώξει τον τότε προπονητή, υπήρχαν αρκετά οικονομικά προβλήματα, έτσι μου πρότειναν εμένα να αναλάβω, ενώ σημείωσε ότι την ίδια περίοδο ήμουν προπονητής και στους εφήβους. Από εκείνη την μέρα λοιπόν αποφάσισα ότι θα σταματήσω το μπάσκετ, καθώς δεν ήθελα να ήμουν παίκτης-προπονητής και αφοσιώθηκα καθαρά στην προπονητική.

– Θες να πεις, δεν σου έχει λείψει να φορέσεις ξανά τα αθλητικά σου παπούτσια και το κοντό παντελονάκι του αθλητή;

Αν σου πω ότι δεν μου λείπει, θα πω ψέματα. Ειδικά στην αρχή μου έλειπε αρκετά. Πλέον όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει, και να σου πω την αλήθεια, από την στιγμή που έβλεπα τι συνέβαινε μέσα στο κυπριακό μπάσκετ, δηλαδή με την συνεχή κάθοδο ξένων και κοινοτικών καλαθοσφαιριστών, δεν άξιζε τον κόπο να συνεχίσω. Σκέψου ότι τότε το πολύ δέκα Κύπριοι να αγωνίζονταν, και οι υπόλοιποι είχαν απλά ρόλο κομπάρσου. Γι’ αυτό λοιπόν αποφάσισα να αφοσιωθώ στην προπονητική και να προσπαθήσω να γίνω από τους καλύτερους.

– Μου ζητάς να πιστέψω δηλαδή ότι πλέον δεν ακουμπάς την πορτοκαλιά μπάλα;

Εντάξει δεν είπα κάτι τέτοιο. Μπορεί να περάσει κι ένα ολόκληρος χρόνος χωρίς να κάνω σουτ. Τα καλοκαίρια συνήθως παίζω λίγο μπάσκετ, αλλά σε γενικές γραμμές μπορείς να πεις ότι σκότωσα γρήγορα τον παίκτη μέσα μου. Σκέψου μόνο ότι η απόφασή μου πάρθηκε σε μια μέρα, γιατί πολύ απλά αυτό ήθελα να κάνω, αυτό ήταν το όνειρό μου.

-Νικόλα, η ομάδα στην οποία αγωνίστηκες, αλλά και ξεκίνησες την προπονητική σου καριέρα, βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού, ενώ φέτος με εφήβους κυρίως, συμμετέχει στην δεύτερη κατηγορία. Εσύ πρώτ’ απ’ όλα, ως Καϊμακλιώτης, και μετά ως ένα άνθρωπος ο οποίος φόρεσες την φανέλα αυτού του συλλόγου, πώς αισθάνεσαι για όλα αυτά;

Δεν μπορώ να πω ότι δεν με πονάει, αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι. Να σου πω την αλήθεια, όλα αυτά ήταν αναμενόμενο να συμβούν. Όταν προσπαθούν να διοικήσουν την ομάδα άνθρωποι που δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για τον Αχιλλέα αλλά και για την καλαθόσφαιρα γενικότερα, τότε είναι λογικό να καταλήξει η ομάδα εδώ που βρίσκεται τώρα. Δυστυχώς, τα άτομα που διοικούσαν τότε είχαν απώτερους σκοπούς. Επικρατούσε ένα χάος, λειτουργούσαν ερασιτεχνικά, έκλειναν συμβόλαια σε παίκτες πολύ μεγαλύτερα από την πραγματική τους αξία, και αυτό όπως φαίνεται το πληρώνουν μέχρι και σήμερα. Αλλά να σου πω κάτι φίλε, όσο κι αν με πονάει, καλά να πάθουν. Είμαι της παροιμίας ότι για να μάθεις, πρέπει να πάθεις, γι’ αυτό καλά να πάθουν, κι ας ελπίσουμε για το καλό της κυπριακής καλαθόσφαιρας, ότι θα μάθουν.

– Η επεισοδιακή σου αποχώρηση από τον Αχιλλέα σε οδήγησε τελικά στην ΑΕΚ, με την οποία στέφθηκες μετέπειτα πρωταθλητής.

Ουσιαστικά εγώ είχα φύγει από τον Αχιλλέα προτού ξεκινήσει το πρωτάθλημα και είχα μείνει μακριά από τους πάγκους, για ολόκληρη την σεζόν. Όταν με πήραν τηλέφωνο από την ΑΕΚ για να μου πουν ότι ενδιαφέρονται, εγώ βρισκόμουν στο Final 4 της Βαρκελώνης, έτσι μόλις επέστρεψα, πρώτο μου μέλημα ήταν να μιλήσω με τους ανθρώπους της ομάδας. Με τον πρόεδρο, Ανδρέα Λευκαρίτη, τα βρήκαμε πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα και πραγματικά του φέρω μεγάλη εκτίμηση που πίστεψε σε εμένα. Μου συμπεριφέρθηκε με τον καλύτερο τρόπο. Δεν θα ξεχάσω ότι ακόμη και την περίοδο που η ομάδα δεν πήγαινε καλά, και αρκετοί ήταν αυτοί οι οποίοι του έλεγαν να με διώξει, ο Ανδρέας όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά στάθηκε στο πλευρό μου και μου είπε “Ακόμη κι αν χρειαστεί να φύγουν όλοι οι παίκτες, εσύ δεν θα πας πουθενά. Μαζί ξεκινήσαμε, μαζί θα τελειώσουμε”. Με την στήριξή του Ανδρέα Λευκαρίτη και φυσικά την βοήθεια των καλαθοσφαιριστών, καταφέραμε να φτάσουμε την ΑΕΚ εκεί που βρίσκεται τώρα, στην κορυφή του Κυπριακού μπάσκετ.

 Πρωταθλητής Κύπρου πλέον με την ΑΕΚ. Ποιές ήταν οι πρώτες σας αντιδράσεις μόλις μπήκατε στα αποδυτήρια, μετά την διακοπή του αγώνα με το ΑΠΟΕΛ;

Απίστευτα συναισθήματα! Χαρές αγκαλιές, φιλιά.

– Και μετά φαντάζομαι, ακόμη μεγαλύτερη διασκέδαση στην Λάρνακα, έτσι;

Ακριβώς φίλε. Ο κόσμος μας περίμενε στους δρόμους για να γιορτάσει μαζί μας την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ήταν μοναδική εμπειρία, αφού και αυτοί περίμεναν τόσα χρόνια το πρώτο τρόπαιο της ΑΕΚ μετά την ενοποίηση της ΕΠΑ και του Πεζοπορικού. Ειδικά στο club όταν είχαμε πάει, για να γιορτάσουμε τον τίτλο, ήταν απίστευτο γιατί πέρασαν μπροστά μου όλα όσα περάσαμε αυτά τα δύο χρόνια για να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Δεν θα ξεχάσω που σε κάποια φάση, καθώς γιορτάζαμε, ήταν δίπλα μου ο Ανδρέας και θυμηθήκαμε μαζί όσα είχαμε πει στην αρχή αυτής της προσπάθειας και τους στόχους που είχαμε θέσει, οι οποίοι τελικά επετεύχθησαν.

– Αν και το παιχνίδι ήταν στο κατάμεστο, από φίλους του ΑΠΟΕΛ, Λευκόθεο, οι Mpasketologies ανακάλυψαν ότι ήσουν τόσο σίγουρος για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, που είχες μαζί σου και ρούχα για να ετοιμαστείς για το γλέντι που θα ακολουθούσε. Ισχύει;

Πού το ανακαλύψατε αυτό ρε παιδιά (γέλια); Να σου πω φίλε, γενικά εγώ είμαι πολύ μετρημένος και δεν ενθουσιάζομαι εύκολα. Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουν όλοι στην ομάδα, συνεργάτες και παίκτες. Πραγματικά όμως, μετά την νίκη μας στην Λάρνακα που κάναμε το 2-1, έβλεπα στο βλέμμα των παικτών μου, το πόσο αποφασισμένοι ήταν για να τελειώσουν τη σειρά στην Λευκωσία. Το πρώτο πράγμα που τους είπα στην προπόνηση είναι ότι θα πάμε στην Λευκωσία για να κερδίσουμε και αυτό έγινε. Άρα φίλε ναι, έχεις απόλυτο δίκαιο ότι ήρθα στην Λευκωσία προετοιμασμένος, κάτι το οποίο έκανα για πρώτη φορά στην καριέρα μου.

– Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Έχεις υπογράψει πλέον στην ΑΕΚ και έχεις μπροστά σου ένα άδειο ρόστερ, με μοναδικό παίκτη τον Ιάκωβο (Παντελή). Πόσο σε βοήθησε ο αρχηγός της ομάδας στην όλη προσπάθεια που κάνατε;

Ο Ιάκωβος με βοήθησε πάρα πολύ, είναι καταπληκτικό παιδί και ένας καταπληκτικός άνθρωπος. Με βοήθησε από την πρώτη στιγμή, αφού ήξερε ο ένας τον άλλο, καθώς είχαμε υπάρξει και συμπαίκτες στον Αχιλλέα, όταν ανεβάσαμε την ομάδα στην πρώτη κατηγορία. Βοηθούσε πάρα πολύ και τους συμπαίκτες του, παροτρύνοντας τους αρκετές φορές και στην προπόνηση, καθώς πλέον και ο Ιάκωβος έχει αλλάξει σε αυτό τον τομέα. Μπορεί στο παρελθόν να είχαν ακουστεί πολλά γι’ αυτόν, αλλά τα δύο χρόνια που είμαι εγώ στον πάγκο της ομάδας, ο Ιάκωβος δεν έχει χάσει ούτε μια προπόνηση. Η διαφορά που έχει κάνει ο Ιάκωβος τα τελευταία δύο χρόνια είναι από την γη μέχρι τον ουρανό, γι’ αυτό άλλωστε είχε βραβευθεί και πέρσι ως ο καλύτερος Κύπριος καλαθοσφαιριστής, κάτι που λογικά θα γίνει και φέτος. Με λίγα λόγια, ο Ιάκωβος είναι από τους βασικούς παράγοντες που πήραμε το πρωτάθλημα. Και εδώ ερχόμαστε ξανά στην παροιμία ότι το πάθημα γίνεται μάθημα. Έμαθε από τα λάθη του και πλέον είναι πραγματικός αρχηγός.

– Αν υποθέσουμε ότι έρχεται αύριο ο πρόεδρος και σου λέει ότι μπορείς να κρατήσεις στο ρόστερ μόνο έναν Κύπριο καλαθοσφαιριστή. Ποιον θα κρατούσες και γιατί;

Τον Ιάκωβο, για όλα αυτά που σου έχω πει πιο πάνω!

– Και ξένο;

Αν και με φέρνεις σε δύσκολη θέση, αφού όλοι προσέφεραν τα μέγιστα, θα επιλέξω τον Τατ. Κάθε ομάδα που τον έχει παίρνει πρωτάθλημα. Έτσι τα πράγματα είναι πολύ απλά. Κρατώ τον Τατ για να ξαναπάρω πρωτάθλημα (γέλια).

– Υπάρχει ένας παίκτης ο οποίος κλέβει την παράσταση με το πάθος του, εντός αλλά και εκτός παρκέ. Θα ήθελες να μας πεις κάτι γι’ αυτόν;

Αυτός δεν είναι άλλος από τον rookie της παρέας, τον Νίκολας. Τρομερό παιδί, τρομερός χαρακτήρας και πιστός στρατιώτης της ομάδας. Έχει απίστευτο πάθος και απίστευτο σεβασμό σε όλους. Η αλήθεια είναι ότι τον αδίκησα κι εγώ λίγο με τον χρόνο συμμετοχής, αλλά είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον, σε όποια ομάδα και να πάει, θα δικαιωθεί γιατί είναι δουλευταράς, είναι στρατιώτης και θα πάει μπροστά.

-Μαζί με τους rookies φέτος, ήρθε και ένας λίγο πιο έμπειρος (γέλια), ο Μιχάλης Κακιούζης. Πώς αντιμετώπισες στην πρώτη προπόνηση, έναν παίκτη τον οποίο στο παρελθόν όλοι μας θαυμάζαμε;

Ήταν όντως κάτι ξεχωριστό, αλλά ειλικρινά, όπως συμπεριφερόμουν στους άλλους, έτσι συμπεριφερόμουν και στον Μιχάλη. Άλλωστε, αυτό είχε ζητήσει και ο ίδιος. Σίγουρα μπορώ να πω ότι μαζί του μιλούσα και λίγο περισσότερο, αφού λόγω της εμπειρίας του, μπορούσαμε να συζητήσουμε για διάφορα αγωνιστικά θέματα. Είναι λάτρης της προπόνησης. Θα σου πω μια ιστορία για να καταλάβεις πόσο επηρέασε με την παρουσία του όλους τους καλαθοσφαιριστές, μικρούς και μεγάλους. Έκανα μια προπόνηση και σε μια άσκηση ήμασταν με έναν παίκτη λιγότερο, και έπρεπε κάποιος να αναλάβει δύο ρόλους. Εγώ όπως είναι λογικό ανέθεσα αυτό το καθήκον στους μικρούς της ομάδας. Αυτό το είδε ο Μιχάλης και παρά να αφήσει τους μικρούς να κάνουν, ας πούμε, την αγγαρεία της προπόνησης, το έκανε αυτός. Αν είναι δυνατόν! Δεν πήγαινε το αμούστακο δεκαεπτάχρονο, και πήγαινε ο τριανταεπτάχρονος πρωταθλητής Ευρώπης, Μιχάλης Κακιούζης. Όπως είναι λογικό, βλέποντας η υπόλοιπη ομάδα τον ζήλο και την προσπάθεια που έκανε ο Μιχάλης, διπλασίαζαν όλοι το πάθος τους στην προπόνηση και αυτόματα ήταν φανερό ότι με τον Μιχάλη είχαμε αλλάξει επίπεδο.

-Πώς είναι σαν άνθρωπος ο Μιχάλης;

Είναι πολύ απλός άνθρωπος, γεμάτος όρεξη και διάθεση για πλάκα, και εντός αλλά και εκτός γηπέδου. Είχαμε πάρα πολύ καλή σχέση. Αν δεν ήξερες ποιος είναι ο Μιχάλης Κακιούζης, θα νόμιζες ότι απλά ήταν ένας περαστικός από την ομάδα. Τόσο απλός άνθρωπος είναι.

– Θα ήθελες ο Μιχάλης να μείνει και του χρόνου;

Αν έλεγα όχι, θα ήταν ψέματα, αλλά αυτό δεν εξαρτάται από εμένα. Όλες οι ανανεώσεις, όλα τα συμβόλαια που λήγουν, περνάνε από την διοίκηση. Ο πρόεδρος αποφασίζει. Εγώ θα κάνω τις εισηγήσεις μου, αλλά μην ξεχνάμε και τους δύσκολους, οικονομικά, καιρούς που ζούμε σαν χώρα.

– Μετά τον πρώτο σου τίτλο, μπορούμε να πούμε ότι άνοιξε η όρεξη και για άλλους τίτλους;

Περίμενε πρώτα φίλε να γιορτάσουμε τον φετινό και μετά βλέπουμε για την νέα σεζόν. Αλλά σίγουρα, την στιγμή που καταφέραμε να δημιουργήσουμε κάτι τόσο καλό, και να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα, θα ήταν τρελό αν δεν ήθελα να συνεχίσουμε έτσι όπως είμαστε. Είναι όπως το είπες, τρώγοντας έρχεται η όρεξη.

– Πέραν από τους φίλους της ΑΕΚ, σε κάθε αγώνα της ομάδας είχες και την δική σου προσωπική κερκίδα.

Είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό αυτό, αφού ήταν η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, άνθρωποι που περάσαμε πολλά μαζί στον Αχιλλέα. Με ακολουθούσαν σε κάθε αγώνα.

– Πότε πιστέψατε ότι θα πάρετε το πρωτάθλημα;

Η αρχή έγινε από πέρσι όταν αποκλειστήκαμε στα ημιτελικά από τον Κεραυνό. Εκεί είδαμε πρόσωπα θλιμμένα και παίκτες οι οποίοι δεν πίστευαν στο ότι ηττήθηκαν στον πέμπτο αγώνα στον Στρόβολο. Εκείνη την μέρα, και εγώ κι ο Ανδρέας είχαμε καταλάβει ότι κάτι έχει αλλάξει και αυτό φάνηκε ακόμη περισσότερο μετά τον αποκλεισμό μας στο κύπελλο φέτος από την ΕΘΑ. Ναι μας πόνεσε ο αποκλεισμός, αλλά όπως φάνηκε και στην συνέχεια, μας πείσμωσε και μας οδήγησε εδώ που βρισκόμαστε τώρα, στην κορυφή του Κυπριακού μπάσκετ.

– Μπορεί η σεζόν να κατέληξε ονειρικά, ωστόσο είχατε και τα απρόοπτα σας, αφού με το καλημέρα, χάσατε ίσως τον καλύτερο Κύπριο σουτέρ, και πλέον βοηθό σου, τον συνονόματό σου Νικόλα Παπαδόπουλο.

Η αλήθεια είναι ότι μας πόνεσε ο τραυματισμός του Νικόλα, αφού ποντάραμε πολλά σε αυτόν, ωστόσο πάνω απ’ όλα είναι η υγεία. Μετά που μάθαμε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να αγωνίζεται και μετά από συζήτηση που είχαμε με τον πρόεδρο, αποφασίστηκε ο Νικόλας να είναι μαζί μου στον πάγκο και μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, με βοήθησαν απίστευτα στην εκπλήρωση των στόχων μας.

– Φέτος είδαμε γενικότερα ένα πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Πιστεύεις ότι έχει ανέβει το επίπεδο του Κυπριακού μπάσκετ;

Αυτό είναι σίγουρο. Πλέον τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Αρκετές από τις ομάδες μας, θα μπορούσαν χωρίς καμία υπερβολή να σταθούν επάξια ακόμη και στο Ελληνικό πρωτάθλημα, αφού αν εξαιρέσεις την πρώτη τετράδα, οι άλλες ομάδες είναι του ίδιου επιπέδου, μπορεί και χαμηλότερου, από το δικό μας.

– Και κάτι τελευταίο προτού κλείσουμε. Γιατί κάποιος να διαλέξει τον Νικόλα Παπαδόπουλο για προπονητή;

Φίλε, κάνεις αυτή την ερώτηση σε λάθος άνθρωπο. Νομίζω ιδανικότερος να σου δώσει απάντηση σε αυτό το ερώτημα, είναι ο πρόεδρός μας, Ανδρέας Λευκαρίτης.

Στο σημείο αυτό να ευχαριστήσουμε τον Νικόλα Παπαδόπουλο για την ώρα που μας διέθεσε. Αν σας άρεσαν όσα διαβάσετε, τότε δεν έχετε παρά να περιμένετε την επόμενη συνέντευξη….

#ΝικόλαςΠαπαδόπουλος

0 views
GREGS-LOGO.png

© 2020 Mpasketologies. All rights reserved.