• Grigoris Grigoras

Τελικά πως είναι να έχεις αντίπαλο τον Τζόρταν ; (video)

Πώς είναι να πιστεύουν όλοι πως μπορείς να γίνεις ο κορυφαίος, και εσύ να μην τους δικαιώνεις; Πώς είναι να έχεις τα προσόντα που απαιτούνται και εσύ να μην τα φανερώνεις ποτέ στους αγώνες που πραγματικά μετράνε; Πώς είναι να σε κερδίζει συνέχεια ο ίδιος «συνάδελφός» σου, και εσύ την χρονιά που πήρε «άδεια» να μην το εκμεταλλεύτηκες; Ο παίκτης που από τη ρούκι του χρονιά κλήθηκε να σηκώσει ολόκληρη τη Νέα Υόρκη στις πλάτες του, και τα κατάφερε, δεν είναι άλλος από τον παίκτη-θρύλο Patrick Ewing. Μπορεί να έφταιγε πάντα αυτός για τα όσα πήγαιναν στραβά στην ομάδα, αλλά αυτή είναι η μοίρα των σπουδαίων παικτών…

Σε μία από τις πιο ύποπτες κληρώσεις στην ιστορία του ντραφτ, το νούμερο 1 έπεσε στα χέρια των Knicks. Χωρίς καν να διστάσουν οι Knicks επέλεξαν φυσικά τον Patrick Ewing, ο οποίος έκανε θαύματα στο NCAA. Την πρώτη του χρονιά και τη δεύτερη δεν έπαιξε πολύ λόγω τραυματισμών. Την σεζόν 1987/88 όμως ήρθε ο Mark Jackson στη Νέα Υόρκη κι όλα άρχισαν να μπαίνουν σε μία σειρά. Έχοντας πλέον έναν καλό πλέι-μέικερ στο πλευρό του και όντας – επιτέλους – υγιής, ο Ewing μπόρεσε να παίξει το μπάσκετ που ήξερε, κι έτσι έρχεται η δεύτερη κλήση του σε All Star Game (λόγω τραυματισμού δεν είχε αγωνιστεί το 1986), αλλά και μία θέση στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ και την δεύτερη καλύτερη αμυντική πεντάδα του ΝΒΑ. Με ηγέτη των Ewing οι Knicks μπήκαν στα πλέι-οφ, όπου και αποκλείστηκαν αλλά είχαν ήδη κάνει ένα βήμα μπροστά .

Στη Νέα Υόρκη έψαχναν τους παίκτες που θα έβαζαν στο πλευρό του Patrick Ewing, ο οποίος έβλεπε τα καλύτερα μπασκετικά του χρόνια να περνάνε. Υπήρχε ένα πρόβλημα όμως. Στην Ανατολική περιφέρεια αγωνιζόντουσαν και οι Bulls του Michael Jordan. Τα δύσκολα είχαν μόλις αρχίσει. Παρά το γεγονός ότι ο Ewing τα έδινε όλα στο παρκέ ήταν και αυτός που άκουγε τα περισσότερα επειδή δεν μπορούσε να περάσει το εμπόδιο του Jordan. Και ας μην αγωνιζόντουσαν στην ίδια θέση. Σύντομα πάντως οι Knicks θα είχαν και αυτοί την ευκαιρία τους, ο Τζόρνταν το γύρισε στο baseball και ο Ewing βρήκε την ευκαιρία να φτάσει μέχρι τους τελικούς. Μέχρι εκεί όμως. Μετά βρήκε μπροστά του τον Akeem, ο Ewing – και πάλι- απογοήτευσε την ομάδα και την πόλη του…

Ήταν πάρα πολύ καλός στο σουτ απ’ την baseline αφού δεν αστοχούσε ποτέ από εκεί. Πολύ καλός αμυντικός (τόσο χαμηλά όσο και ψηλά) και πάνω απ’ όλα μαχητής. Δεν το έβαζε κάτω, δεν τα παράτησε ποτέ, πάντα να μπει πρώτος στη μάχη, να βάλει το κορμί του, να πάρει τα σουτ, να δηλώσει «παρών». Τα αθλητικά του προσόντα τον βοηθούσαν να τα κάνει όλα καλά αλλά τίποτε τέλεια.

Έλαβε μέρος σε 12 All Star Games, έξι χρονιές ήταν στη β’ πεντάδα του ΝΒΑ και ήταν μέλος της Dream Team του 92. Ο Εwing ανήκει στην “stolen generation” δηλαδή στη γενιά που είχε την ατυχία να πέσει πάνω στην Jordan era. Η πορεία του Ewing έδειξε πως δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στον α’ ρόλο που οι Knicks τον ήθελαν. Όλοι οι Νεοϋορκέζοι περίμεναν την έκρηξή του.

Όταν επιτέλους του φέρανε στην ομάδα τους Sprewell – Houston εκείνος πατούσε ήδη τα 37 και τα προβλήματα στα γόνατα γίνονταν ανυπόφορα για εκείνον στερώντας του την ενέργεια και την δύναμη που ένας center πρέπει να έχει. Αν τότε ήταν υγιής ίσως κατάφερνε να πάρει τον τίτλο του πρωταθλητή…

Το τελευταίο σουτ της καριέρας του-turnaround jump shoot- ήταν η κίνηση που τον χαρακτήριζε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Στις 28 Φεβρουαρίου 2003 το νούμερο 33 αποσύρεται στην οροφή του Garden. Το 2008 μπαίνει στο πάνθεον του Hall of Fame…

Απολαύστε κάποιες από τις καλύτερες του στιγμές στο βίντεο που ακολουθεί και την είσοδο του στο Hall of fame…


#PatrickEwing

0 views
GREGS-LOGO.png

© 2020 Mpasketologies. All rights reserved.