• Grigoris Grigoras

Τέλος εποχής ;;;

Updated: Aug 26



Εκατοστάρα στην καλύτερη ίσως άμυνα της Ευρώπης και τον Πρίντεζη για δύο κάλλους να βλέπει με τα πολιτικά το τρίτο χαστούκι της ομάδας του, ανήμπορος να αντιδράσει. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν τελείωσε και αυτή η περιπέτεια του Ολυμπιακού στην φετεινή Ευρωλίγκα.


Όλα έμοιαζαν ρόδινα στην κανονική διάρκεια, καθώς η τρίτη θέση κολάκευε και με το παραπάνω τους ερυθρόλευκους που παρουσίασαν κατά διαστήματα σημάδια διάλυσης. Τα πάντα τελείωσαν λοιπόν με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Θεωρητικά είχαν να αντιμετωπίσουν τον ευκολότερο αντίπαλο με πλεονέκτημα έδρας. Όμως όλα αυτά είναι μόνο στην θεωρία γιατί στην πράξη ο Ολυμπιακός έγινε έρμαιο στις ορέξεις των παικτών του Σάρας που ονειρεύεται ένα νέο 99.


Ευθύνες πολλές… Από πού να αρχίσουμε;;;

Από το ιατρικό επιτελείο που κατάφερε να κρατήσει τον Πρίντεζη για δύο κάλλους ένα μήνα έξω, ή που δεν κατάφερε να διαγνώσει ότι ο Αγραβάνης υπέστη ρήξη; Γενικά ένας τομέας που χρήζει άμεσα βελτίωση.


Πάμε και στο προπονητικό τημ (Σφαιρόπουλος κατά κύριο λόγο). Τραγικές επιλογές ξένων, ή αν θέλετε καλύτερα τραγική διαχείριση. Με εξαίρεση κάποιες (ελάχιστες) αναλαμπές του Μακλίν και του Ρόμπερτς που δεν ήταν αρκετές, όλοι οι υπόλοιποι ήταν αλλού ξημερωμένοι.

Ευθύνες όμως είχαν και έχουν πάντα και οι παίκτες. Αν αφήσουμε έξω από την εξίσωση τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη οι οποίοι για ακόμα μια φορά υπερέβαλαν εαυτό, κανείς άλλος δεν στάθηκε στο ύψος τον περιστάσεων. Με τον Μάντζαρη στην χειρότερη σεζόν της καριέρας του, τον Παπαπέτρου ακόμα να ψάχνει το ξέσπασμα, τον Παπανικολάου και τον Μίλου με αναλαμπές πως μπορείς να ελπίζεις σε διάκριση;


Με τα πιο πάνω δεδομένα ο απολογισμός ήταν και είναι αναμενόμενος. Απώλεια ακόμα ενός Κυπέλλου αυτή την φορά από την ΑΕΚ, απροσδόκητα πολλές ήττες στο Ελληνικό πρωτάθλημα έπειτα από πολλά, πάρα πολλά χρόνια, χαμένο πλεονέκτημα έδρας και αποκλεισμός από την υπερηχητική Ζάλγκιρις και φυσικά βαριές ήττες με 2-3 τριαντάρες και άλλες τόσες εικοσάρες. Φυσικά όλα αυτά είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους από πέρσι, όταν ο Ολυμπιακός από θαύμα γλύτωσε την σκούπα στους τελικούς του Ελληνικού

πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό.


Το μονοδιάστατο παιχνίδι στην επίθεση είχε διαβαστεί πλέον από όλους, έτσι ήταν θέμα χρόνου ο Ολυμπιακός να μοιάζει με μια γερασμένη ομάδα που παίζει χωρίς πάθος και όρεξη για την νίκη.


Όσο αφορά τον μοναδικό στόχο που έμεινε στην ομάδα που είναι το πρωτάθλημα θεωρώ ότι ανεξάρτητα με την έκβαση των τελικών, ο Σφαιρόπουλος αλλά και λογικά όλοι οι ξένοι, πλην ίσως του Λετονού θα κουνήσουν μαντήλι.

Η απορία τώρα που βασανίζει τους φίλους της ομάδας, είναι αν έφτασε ουσιαστικά το τέλος μιας ωραίας και γεμάτης επιτυχίες εποχής, ή αν η υπάρχουσα κατάσταση μπορεί να ανατραπεί.


Άποψη μου είναι ότι με ουσιαστικές αλλαγές το καλοκαίρι τίποτα δεν έχει χαθεί. Όσο υπάρχει Σπανούλης και Πρίντεζης η εποχή των επιτυχιών παραμένει ανοικτή ακόμα και αν κάποιες φορές το τρένο βγαίνει από τις ράγες.

Ανανέωση των δύο Παπ, προσθήκη νέου ιατρικού επιτελείου και ξένων και όλα είναι πιθανά.

Μέχρι τότε όμως υπάρχει ακόμα καιρός.


Υπομονή, καθαρό μυαλό και οι Αγγελόπουλοι ξέρουν τον σωστό τρόπο για να βρεθεί η ομάδα ξανά στον δρόμο των επιτυχιών όπως έκαναν άλωσε το 2011 όπου η αποτυχία εκείνης της σεζόν διαδέχτηκε 2 φορές η κούπα του πρωταθλητή Ευρώπης.


Υ.Γ.1 Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις. Δώδεκα ενέσεις, (12!!!) για 2 γαμημένους κάλλους ;;; Κάπου θα έχει κάλλους το ιατρικό επιτελείου του Ολυμπιακού και σε αυτό δεν χωρά αμφισβήτηση.  Τι να πει και ο Αγραβάνης!!!

#ΓιάννηςΣφαιρόπουλος #Ολυμπιακός

1 view
GREGS-LOGO.png

© 2020 Mpasketologies. All rights reserved.