• Grigoris Grigoras

Για μας θα είναι πάντα εδώ… (video)

Μια ιταλική εφημερίδα, πολλά χρόνια πριν, τον χαρακτήρισε “Μότσαρτ”. Δεν υπήρχε καλύτερο προσωνύμιο. Ο Ντράζεν Πέτροβιτς ήταν μια μπασκετική ιδιοφυΐα και όπως ο “Ντον Τζιοβάνι” αποπλανεί τις γυναίκες, έτσι κι αυτός, αποπλανούσε τη μπάλα, κάθε φορά που την είχε στα χέρια του. Οι μελωδίες της συγκεκριμένης όπερας θα μπορούσαν να ντύνουν μουσικά κάθε κίνηση του μεγάλου Κροάτη στο παρκέ, ο οποίος αν ζούσε σήμερα θα έκλεινε τα 49 του χρόνια…

Σαν σήμερα λοιπόν γεννήθηκε ένας από τους κορυφαίους καλαθοσφαιριστές, όχι μόνο της Ευρώπης αλλά του κόσμου ολόκληρου.Ο Κροάτης μπασκετμπολίστας που σκοτώθηκε πριν από 20 χρόνια σε έναν γερμανικό αυτοκινητόδρομο σε ηλικία μόλις 28 ετών είχε ήδη προλάβει να αγαπηθεί από τους οπαδούς, να τρομάξει, να μισηθεί και να εκτιμηθεί από τους αντιπάλους του, να θριαμβεύσει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και να καταφέρει να κερδίσει επάξια τη θέση του αστέρα στο απλησίαστο ως τότε αμερικανικό ΝΒΑ, να μείνει στην ιστορία ως ο «Μότσαρτ» του παγκόσμιου μπάσκετ.

Ένα αστέρι των παρκέ, ένα αυθεντικό ταλέντο του παγκοσμίου μπάσκετ. Ο πρώτος που πέρασε την άλλη άκρη του Ατλαντικού και έκανε τεράστια καριέρα κυρίως με την φανέλα των Νιου Τζέρσεϊ Νετς. Άπαντες υποκλίνονταν στο μεγαλείο του, ο μόνος που κοιτούσε στα μάτια τον Μάικλ Τζόρνταν χωρίς να αισθάνεται το παραμικρό αίσθημα κατωτερότητας. Και όμως, το νήμα της ζωής κόπηκε πρόωρα. Τόσο μα τόσο πρόωρα.

Στα 29 του χρόνια είχε κατακτήσει σχεδόν τα πάντα και το μέλλον προδιαγραφόταν ακόμη πιο λαμπρό για τον Ντράζεν Πέτροβιτς, αλλά η μοίρα είχε άλλα σχέδια για αυτόν. Οι λυγμοί στους οποίους ξέσπασαν «γίγαντες» όπως ο επιστήθιος φίλος του Στόγιαν Βράνκοβιτς συνοδεύοντάς τον στην τελευταία του κατοικία απλώς αποτύπωσαν με τον πλέον γλαφυρό τρόπο το αίσθημα της απώλειας ενός «μεγάλου».

Η μνήμη του τιμήθηκε δεόντως, με την Τσιμπόνα να χαρίζει το όνομά του στο γήπεδό της, την πόλη του Ζάγκρεμπ να «βαφτίζει» μία πλατεία Ντράζεν Πέτροβιτς και να δημιουργεί το μνημείο του στην κροατική πρωτεύουσα, αλλά και τους Νετς να αποσύρουν τη φανέλα με το νούμερο «3». Πέρα όμως από τα μνημεία, το βέβαιο είναι πως ο «Μότσαρτ» του μπάσκετ θα μείνει αξέχαστος σε όσους είχαν την τύχη να τον παρακολουθήσουν να μαγεύει τα πλήθη με την μπασκετική μπαγκέτα του.

Είπαν για τον Πέτροβιτς…

Ντιέγκο Αρμάνδο Μαραντόνα (όταν επισκέφτηκε τον τάφο του Ντράζεν): “Μη λυπάστε για το θάνατο του. Είναι φαινόμενο και θα ζει για πάντα”.

Μάικλ Τζόρνταν: “Ήταν ο μόνος παίκτης που με κοίταγε στα μάτια χωρίς να φοβάται”.

Νέβεν Σπάχια: “Δεν άντεχε τις ήττες. Τις μισούσε. Όταν έχανε στα “μονά” δεν μιλούσε σε κανέναν για ώρες. Δεν άντεχε να χάνει ούτε στα χαρτιά. Όταν σαν παίκτης της Σιμπένκα γνώριζε την ήττα, έμενε για ώρες στο γυμναστήριο για να σουτάρει”..

Τομ Νιούελ: “Κανείς παίκτης δεν έχει δουλέψει σκληρότερα”.

Αλεξάντερ Πέτροβιτς: “Εργασιομανής, φανατικός, εθισμένος στο μπάσκετ! Ναι ήταν. Και ξέρετε γιατί; Όχι επειδή γυμναζόταν 7-8 ώρες τη μέρα, αλλά επειδή ποτέ δεν πήρε μια μέρα ρεπό”.

Αλεξάντερ Πέτροβιτς: “Τα χρόνια που έπαιξα μαζί με τον Ντράζεν στην Τσιμπόνα ήταν τα ευκολότερα της καριέρας μου”.

Τσακ Ντέιλι (ένα χρόνο μετά το θάνατο του Ντράζεν): “Έπρεπε να φύγω πέρσι από τους Νετς, όταν ο “καπετάνιος” μας έφυγε από το πλοίο”.

Νταν Πίτερσον: “Η Τσιμπόνα έχει καλούς παίκτες, αλλά ο Ντράζεν είναι μια ομάδα μόνος του”.

Ρούντι Τομγιάνοβιτς: “Είναι ο καλύτερος σουτέρ στο ΝΒΑ. Παίζει με καρδιά και θέληση, αποδεικνύοντας ότι πραγματικά αγαπά το παιχνίδι”.

Ουίλις Ριντ: “Σήμερα είναι σαν να έχασα έναν γιο” (σ.σ όταν σκοτώθηκε ο Ντράζεν).

Σαμ Μπούι: “Ακόμη κι αντίπαλος να είσαι, δεν μπορείς παρά να τον θαυμάσεις”.

Ντέιβιντ Στερν: “Είμαστε χαρούμενοι που τον γνωρίσαμε”.

Τσακ Ντέιλι: “Δεν θα μπορούσες να ζητήσεις κάποιον καλύτερο συμπαίκτη”.

Παναγιώτης Γιαννάκης: “Δίχως αμφιβολία, ο Ντράζεν Πέτροβιτς μου δημιουργούσε πολύ άγχος κάθε φορά που ετοιμαζόμουν να τον αντιμετωπίσω. Ηταν πολύ απρόβλεπτος παίκτης, απίστευτο ταλέντο”.

Οι ατάκες του Πέτροβιτς που έμειναν στην ιστορία

“Το ΝΒΑ είναι πάνω από όλα επαγγελματισμός. Όταν χάνεις ο καθένας τραβάει το δρόμο του, δεν υπάρχουν φιλίες”.

“Οι παίκτες του ΝΒΑ είναι καλοί, αλλά δεν είναι υπερ-ήρωες. Με 30′ συμμετοχής δεν υπάρχει ομάδα στην οποία να μην βάλω 20 πόντους”.

“Αν έμαθα κάτι στο ΝΒΑ είναι ότι πρέπει να προσέχω τον εαυτό μου. Θα με σπρώξουν αρκετά. Έχω όνομα κι επίθετο, δεν είμαι περαστικός, αν κι αυτό δεν αρέσει σε κάποιους. Πρέπει να το καταλάβουν, όμως, ότι στο ΝΒΑ υπάρχει χώρος για τους Ευρωπαίους”.

“Υπάρχει κάποιος πιο δυνατός από μένα. Είμαι απόλυτα χαρούμενος όταν προπονούμαι. Όταν κάθομαι είμαι δυστυχισμένος. Είναι δύσκολο να το περιγράψεις σε κάποιον δεν άκουσε τον ήχο της μπάλας σε ένα άδειο γήπεδο”.

“Αν είχα δουλέψει στη Σιμπένκα και στην Τσιμπόνα όσο σκληρά δούλεψα στους Νετς θα ήμουν καλύτερος παίκτης κατά 30%”.

“Όταν μπαίνεις στο παρκέ δεν πρέπει να υποχωρείς με τίποτα. Ο αντίπαλος θα κάνει τα πάντα για να σου αποσπάσει την προσοχή. Εγώ αντιδρώ αυτόματα στις προκλήσεις κι αυτό δεν τους αρέσει”.

Αφού είχε σκοράρει 44 πόντους κόντρα στους Χιούστον Ρόκετς: “Δεν ξέρω γιατί, αλλά νιώθω ότι θα μπορούσα να κάνω τα πάντα εναντίον του Βέρνον Μάξουελ εκείνη τη μέρα”.

“Κάποιες φορές ένιωσα πολύ άβολα. Με χειροκροτούσαν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι τους άρεσα, ότι πιστεύουν σε μένα”.

“Είτε έχεις ένα, πέντε ή δέκα εκατομμύρια πάλι τρως μια φορά γεύμα και δείπνο”.

“Η Σιμπένκα είναι η ομάδα της καρδιάς μου, αλλά έπρεπε να κάνω ένα βήμα μπροστά”.

“Το να χάσω προπόνηση ήταν για μια μένα μια αφόρητη αμαρτία”.

Στο πρώτο του παιχνίδι στην Τσιμπόνα σκόραρε 56 πόντους κόντρα στην Σιμπένκα: “Δεν ήταν δύσκολο. Οι αναμνήσεις ήταν αναμνήσεις, η αγάπη είναι αγάπη, αλλά στο γήπεδο δεν αναγνωρίζω κανέναν. Θα σκοράρω 56 πόντους ξανά αν έχω την ευκαιρία”.

“Είναι μια δουλειά στην οποία δεν δικαιούσαι μια κακή μέρα. Πάνω από όλα είμαι υποχρεωμένο στους φιλάθλους. Πρέπει να επιστρέψω την αγάπη τους. Για αυτό δεν πήρα ποτέ ρεπό. Παίζω κάθε παιχνίδι για αυτούς και μετά για μένα και το σύλλογο”.

“Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Ρέτζι Μίλερ λέει ότι είμαι λάθος. Πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι ότι σκοράρω συχνά “30άρες”. Αυτό πρέπει να είναι το λάθος”.

Ντράζεν Πέτροβιτς για τον Γκάλη (1990): “Θα ήθελα να έπαιζα μαζί του για να του δίνω την μπάλα να σκοράρει και να τον βλέπω”.

Το βίντεο που ακολουθεί περιέχει κάποιες από τις καλύτερες στιγμές του μεγάλου αυτού καλαθοσφαιριστή…


Και επειδή ένα βίντεο δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι αρκετό για τον μεγάλο Ντράζεν Πέτροβιτς…


#ΝτράζενΠέτροβιτς

0 views
GREGS-LOGO.png

© 2020 Mpasketologies. All rights reserved.